در فکرهایِ دار

و «فکر» می‌کند که فکر می‌کند...

در فکر،
            دار
                 می‌گذرد؛

(و دارها همه در فکر
                             برقرار
                                      می‌شوند،
و فکرها
           همه
                  فکرِ دار می‌شوند.)

◻

و هیچ فکر
                از دار
                        بالا نمی‌رود
تا خویش را
                از اوجِ خویش
                                    پائین بیاورد؛

(و دارها
            همیشه
                       اوجِ «فکر» بوده‌اند،
و دارها
          همیشه
                     «فکرِ بکر» بوده‌اند.)

⃞

پس فکرِ دار
                  هرگز
                          بالایِ دار نیست
پس دار
           خویش را
                         بالا نمی‌بَرد؛

(و دارها همیشه
                       به «فکر»
                                      وفا می‌کنند،
پس «فکر»ها همیشه
                                وفایِ دار را
                                                انکار می‌کنند.)

سومِ شهریورِ هشتاد و نُه

نظرات